Boże Narodzenie to czas pełen magii i radości, który w każdym kraju obchodzony jest na własny, niepowtarzalny sposób. Szwedzi co roku o godzinie 15.00 w Wigilię z wypiekami na twarzy oglądają świąteczny odcinek z Kaczorem Donaldem, a dla wielu z nich jest to nieodzowny element świąt. Kanadyjczycy natomiast mogą liczyć na odpowiedź na list wysłany do Świętego Mikołaja, nawet w tak nietypowych formatach, jak alfabet Braille’a.
W Ukrainie choinki zdobią dekoracyjne pajęczyny, symbolizujące dobrobyt i szczęście, co ma swoje korzenie w pewnej legendzie o rodzinie, której ubogą choinkę „udekorowała” natura. Natomiast mieszkańcy Caracas w Wenezueli w czynie rewolucyjnym na czas świąt zamieniają ulice w rolkowiska, aby dzieci mogły na rolkach dojechać na Pasterkę.
Japanophiles mogą być zaskoczeni, że w Japonii tradycyjny karp wigilijny ustępuje miejsca świątecznemu zestawowi z KFC, będącym wynikiem dobrze przeprowadzonej kampanii marketingowej z lat 70. Zwyczaj ukrywania bombki w kształcie korniszona na choince, z kolei, jest popularny w krajach niemieckojęzycznych, a ten, kto ją odnajdzie, zapewnia sobie dodatkowy prezent lub szczęście na cały nadchodzący rok.
Norwegowie, związani z dawnymi wierzeniami, chowają w Wigilię miotły, aby uchronić je przed złymi duchami i czarownicami. W Polsce oraz kilku innych krajach, wigilijna uczta rozpoczyna się po pojawieniu się pierwszej gwiazdki na niebie. Słowacy i niektórzy Ukraińcy postrzegają świąteczny pudding jako znak przepowiadający przyszłość; ilość przyklejonego do sufitu deseru ma wskazywać na nadchodzące szczęście.
Świąteczne potwory takie jak Jólakötturinn na Islandii, który pożera dzieci nieotrzymujące nowych ubrań, oraz Tió de Nadal w Katalonii, drewniane polano wydające prezenty po odpowiednim obchodzeniu się z nim, pokazują, jak różnorodne są kulturowe aspekty świętowania Bożego Narodzenia. Hiszpańska “El Gordo” to więcej niż zwykła loteria, stając się narodowym rytuałem przedświątecznym.
Choć zwyczaje mogą się znacznie różnić, łączy je wspólny mianownik – dążenie do radości, wspólnoty i pewnej odrobiny świątecznej magii, którą każde miejsce ubiera w swoje lokalne barwy.
