Koniec wakacyjnego weekendu zazwyczaj oznacza wzmożony ruch na drogach. Największe natężenie ruchu obserwuje się na głównych ciągach komunikacyjnych zmierzających w stronę Szczecina, Poznania, Warszawy oraz na południe Polski. W warunkach zwiększonego natężenia ruchu wzrasta ryzyko kolizji i poważniejszych wypadków z powodu zmęczenia kierowców, pośpiechu, nieuwagi oraz zachowań wynikających ze zniecierpliwienia.

Długotrwała jazda pogarsza koncentrację. Specjaliści zalecają planowanie regularnych przerw — na przykład co 2 godziny lub po przebyciu odcinka kilkuset kilometrów — oraz stosowanie 2‑sekundowej zasady zachowania odstępu od poprzedzającego pojazdu w optymalnych warunkach pogodowych. Na mokrej nawierzchni lub przy ograniczonej widoczności odstęp powinien być zwiększony. Unikanie gwałtownych manewrów, ograniczenie prędkości do warunków na drodze i ostrożna jazda minimalizują ryzyko zdarzeń drogowych.

Postępowanie świadka wypadku

  1. Zatrzymanie i zabezpieczenie miejsca: świadek nie powinien przejeżdżać obojętnie. Pierwszym krokiem jest bezpieczne zatrzymanie pojazdu w miejscu niepowodującym dodatkowego zagrożenia, włączenie świateł awaryjnych, założenie kamizelki odblaskowej oraz ustawienie trójkąta ostrzegawczego w widocznym miejscu dla nadjeżdżających pojazdów.
  2. Ocena sytuacji: należy sprawdzić, ile osób wymaga pomocy i czy istnieje bezpośrednie zagrożenie dodatkowe, takie jak pożar, silne zadymienie lub wyciek paliwa.
  3. Powiadomienie służb ratunkowych: niezwłoczne wezwanie pomocy pod numer 112. Przy zgłoszeniu warto podać możliwie precyzyjne informacje: miejsce zdarzenia (np. numer drogi, kilometr, najbliższa miejscowość), liczbę poszkodowanych, ich stan (przytomni/nieprzytomni) oraz ewentualne zagrożenia (pożar, wyciek paliwa).
  4. Bezpieczeństwo poszkodowanych: nie należy wyciągać rannych z pojazdu, chyba że istnieje bezpośrednie, bezpośrednio zagrażające ich życiu niebezpieczeństwo (rozwinięty pożar, silne zadymienie, ryzyko przewrócenia pojazdu). Wyciąganie osób bez wyraźnej konieczności może pogorszyć urazy kręgosłupa. Osoby przytomne najlepiej pozostawić w zastanej pozycji, uspokajać je, monitorować oddech i tętno oraz oczekiwać na przybycie ratowników.
  5. Udzielenie pierwszej pomocy: jeżeli świadek posiada odpowiednie umiejętności i nie naraża własnego życia ani zdrowia, może udzielić pierwszej pomocy zgodnie z zasadami podstawowego wsparcia życia (np. udrożnienie dróg oddechowych, resuscytacja krążeniowo‑oddechowa, tamowanie masywnych krwotoków). W razie wątpliwości dyspozytor medyczny przez telefon może udzielić instrukcji.
  6. Obowiązek prawny: Kodeks karny przewiduje odpowiedzialność za nieudzielenie pomocy osobie będącej w bezpośrednim niebezpieczeństwie, o ile udzielenie pomocy nie naraża życia lub zdrowia świadka. W praktyce obowiązkiem świadka jest co najmniej zabezpieczenie miejsca zdarzenia i wezwanie odpowiednich służb.

Korytarz życia

Na drogach szybkiego ruchu istotne jest tworzenie tzw. korytarza życia. Kierowcy stojący w zatorze powinni przesuwać swoje pojazdy tak, aby umożliwić przejazd pojazdów uprzywilejowanych: na odcinkach wielopasmowych zwykle oznacza to przesunięcie pojazdów po lewej stronie na lewo, a pozostałych na prawo, tworząc środkowy pas przejazdu. Każda utracona minuta może zmniejszyć szanse na uratowanie osób ciężko rannych.

Planowanie powrotu

Powrót znad morza może trwać dłużej niż wskazuje nawigacja. Planowanie podróży z zapasem czasu, wykonywanie krótkich przerw (np. 10–15 minut) i unikanie ryzykownych prób „nadrobienia” opóźnień sprzyja bezpieczeństwu. W sytuacji wypadku kluczowa jest reakcja: bezpieczne zatrzymanie, zabezpieczenie miejsca, zgłoszenie numerem 112 i oczekiwanie na przyjazd ratowników. Jeden telefon i kilka prostych działań od świadka mogą realnie uratować czyjeś życie.

Przeczytaj też: