W sobotę, 27 czerwca, w Gospodarstwie Rybackim w Ińsku odbędą się warsztaty zielarskie zatytułowane „Dawne receptury – wierzenia i zapomniane tradycje Słowian”. Zajęcia zaplanowano w godzinach 20:00–21:00. Prowadzącym będzie Michał Konkel — biolog, archeobotanik, zielarz i fitoterapeuta.
Program warsztatów obejmuje:
- wspólne wykonanie amuletów i kadzideł z wykorzystaniem polskich ziół i wonności,
- prezentację zapomnianych receptur wykorzystywanych przez przodków,
- omówienie „roślin mocy” oraz ich symboliki w tradycji słowiańskiej,
- informacje o zastosowaniu ziół w dawnych rytuałach i obrzędach,
- wskazówki dotyczące współczesnego wykorzystania ziół w celu wspierania zdrowia.
Warsztaty będą częścią obchodów Nocy Świętojańskiej, na które organizatorzy zapraszają od godz. 19:00. Program wieczoru przewiduje poświęcenie wody, plecenie i puszczanie wianków, śpiewy i tańce, pokazy tańca, pokazy ognia, konkursy oraz zakończenie zabawą taneczną z DJ-em. Impreza odbywa się w konwencji odwołującej się do tradycji słowiańskich.
Noc Świętojańska (Noc Kupały) przypada na przesilenie letnie (23/24 czerwca) i jest obchodzona w wigilię św. Jana. Zwyczaje związane z tym świętem wywodzą się z pogańskich obrzędów i w kulturze ludowej miały charakter rytualny i wróżebny. Do praktyk związanych z tą nocą należały m.in. rozpalanie ognisk, palenie ziół, puszczanie wianków na wodę oraz liczne wróżby.
W tradycji Słowian centralną rolę odgrywała legenda o kwiecie paproci — mitycznym zjawisku mającym zaklinać bogactwo i miłość. Z botanicznego punktu widzenia paproć nie kwitnie; rozmnaża się za pomocą zarodników. W przekazach ludowych występowały także obrzędy związane z nacieraniem się liśćmi nasięźrzału pospolitego, co tłumaczone jest przez etnografów jako geneza niektórych wierzeń związanych z atrakcyjnością.
W obrzędach Nocy Kupały wykorzystywano szereg roślin, którym przypisywano ochronne i lecznicze właściwości. W tekstach źródłowych wymienia się m.in.: łopian, bylicę piołun, dziurawiec, miętę, biedrzeniec, bez czarny, rumianek, cząber, koniczynę oraz krwawnik. Wianki z siedmiu ziół z płonącą świeczką puszczano na wodę — ich los traktowano jako wróżbę dotyczącą zamążpójścia. Poświęcone rośliny i wianki umieszczano w domach lub przy obrazach, palono podczas burz lub wykorzystywano w leczeniu ludzi i zwierząt — konkretne praktyki różniły się regionalnie.
Organizatorzy zapowiadają, że warsztaty i towarzyszące im obchody mają charakter edukacyjny i kulturowy, odwołujący się do historycznych praktyk zielarskich i obrzędowych. Szczegółowe informacje organizacyjne dostępne są u gospodarzy wydarzenia.
